Termin sadzenia róż

Krzewy róż będące w doniczkach czy torfowane sadzimy przez cały okres wegetatywny. Natomiast dla krzewów z odkrytym systemem korzeniowym najlepszym terminem jest wiosną marzec i kwiecień, a jesienią październik i listopad. Zaletą jesiennego sadzenia jest wcześniejsze ukorzenianie się posadzonych roślin, a więc i wcześniejsze rozpoczęcie wegetacji.

Miejsce sadzenia

Róże najlepiej rosną na glebach gliniasto-piaszczystych, lekkich przepuszczalnych z dużą zawartością próchnicy i nie podmokłych. Dlatego ciężką ziemię należy mieszać z piaskiem. Miejsce dla róż należy wybrać słoneczne lub w lekkim półcieniu. Róż nie sadzi się na stanowiskach o zbyt silnym nasłonecznieniu. Aby krzewy były dorodne i obficie kwitły należy je zasilać nawozem wieloskładnikowym oraz stosować Florowit dolistnie.

Sadzenie

• Gleba powinna być głęboko przekopana do 40 cm. Strukturę gleb piaszczystych polepsza się przed kopaniem pięciocentymetrową warstwę gliny, miału torfowego lub odkwaszonego torfu ogrodniczego.
• Przed sadzeniem przycinamy korzenie na długość 20-25 cm w celu szybkiego ukorzenienia się rośliny.
• Tak przygotowane krzewy zanurzyć na kilkanaście godzin w wodzie, aby w chwili sadzenia były dobrze nasycone wodą, nie przesuszone.
• Wielkość dołka, który kopiemy zależy od systemu korzeniowego. Na ogół wystarcza otwór o średnicy i wysokości 30 cm.
• Na dnie dołka usypujemy niewielki kopczyk, na którym rozkładamy promieniście korzenie. Korzenie przysypujemy ziemią i silnie uciskamy.
• Po posadzeniu rośliny obficie podlewamy, a gdy woda całkowicie wsiąknie, dosypujemy jeszcze nieco ziemi tak, żeby miejsce okulizacji po podlaniu stykało się z ziemią.

Rozstawa krzewów

Róże wielkokwiatowe i wielokwiatowe. Wysokie odmiany powinny być sadzone na zagonie co 60-75 cm, średnie co 50-60 cm, a niskie co 40-50 cm.

Róże pnące. Większość odmian sadzi się w odstępach 25-30 cm, ale wolniej rosnące można rozmieszczać gęściej, co 20 cm.

Róże parkowe. Najatrakcyjniej wyglądają posadzone pojedynczo, ale mogą być uprawiane też w małych grupach, po 3 lub 5 sztuk. W tym wypadku krzewy silnie rosnące i krzewiące się należy rozmieszczać co 100-120 cm, a bardziej zwarte odmiany w odstępach 80-100 cm.

W żywopłocie silnie krzewiące się odmiany wymagają odległości 80-100 cm, a słabiej rosnące 7-80 cm.

Róże miniaturowe. Wysokie odmiany sadzi się w odstępach 35 cm (8 krzewów na 1 m2, krzewów średniej wysokości przeznacza się 9 na m2, a niskich 11 sztuk na m2. W skrzynkach balkonowych róże z grupy miniaturowych umieszcza się co 20-25 cm.

Róże pienne. Uprawiane w grupach lub rzędach powinny być sadzone co 2 m, a formy płaczące jeszcze rzadziej. Półpienne i niskie krzewy mogą rosnąć w odstępach 100 cm, ale uprawiane zbyt gęsto, stracą swój charakter i formę.

Cięcie krzewów róż

Wczesną wiosną po ustaniu mrozów, gdy oczka są już nabrzmiałe należy przystąpić do cięcia. Usuwamy sekatorem pędy słabe, cienkie, chore, uszkodzone przez mróz lub złamane.

Po usunięciu niepotrzebnych pędów skracamy pozostałe o połowę pozostawiając 2-4 oczka. W ciągu roku należy przycinać u nasady odrosty korzeniowe, które wyrastają z korzenia poniżej miejsca okulizacji. Trzeba usuwać je jak najszybciej, ponieważ mogą zacząć dominować nad częścią szlachetną.

Usuwanie przekwitniętych kwiatów

Róże wielokwiatowe, wielkokwiatowe, powtarzające kwitnienie róże parkowe i pnące powinny być regularnie oczyszczane z przekwitłych kwiatów. Wówczas roślina nie traci czasu na tworzenie nasion, tylko zawiązują się nowe pędy kwiatowe. Przekwitnięte kwiaty powinny być szybko usunięte wraz z najbliższą parą w pełni rozwiniętych liści. Nad ostatnim liściem na krzewie pozostawia się 5-milimetrowy odcinek pędu. Nie jest wskazane ścinanie dłuższego odcinka, gdyż wówczas opóźni się następne kwitnienie, ale jakość kwiatów przy większym skróceniu pędów będzie lepsza. W przypadku róż wielokwiatowych przekwitnięte kwiaty trzeba usuwać jak najszybciej, ścinając je pod miejscem wyrastania całego „bukietu”. Każde obniżenie cięcia może spowodować wielodniowe opóźnienie następnego kwitnienia.

Usunięte przekwitłe kwiaty można przeznaczyć na kompost.

Zabezpieczanie róż przed mrozem

• Róże wielkokwiatowe, wielokwiatowe i miniaturowe obsypujemy ziemią do wysokości około 20 centymetrów. Do tego celu najlepiej nadaje się ziemia ogrodowa, w której róże rosną. Nie należy używać do kopczykowania torfu, bo chłonie dużo wody, która zamarza i w skrajnych przypadkach może uszkodzić roślinę.
• Róże parkowe i pnące obsypujemy 10-20-centymetrową warstwą ziemi. Krzewy, których pędy wsparte są na łukach, pergolach i trejażach można zabezpieczyć przed mrozem gałązkami drzew iglastych albo wykorzystać do tego celu maty słomiane lub trzcinowe.
• Róże pienne można zabezpieczyć przyginając i obsypując ziemią korony krzewów. Pień, na którym jest zaszczepiona podkładka szlachetna, przymocowuje się do ziemi kulką, czyli zgiętym drutem w kształcie literyV, a koronę okrywa ziemią. Miejsce szczepienia powinno być przykryte przynajmniej 10-centymetrową jej warstwą. Wieloletnie egzemplarze, które podczas przyginania mogłyby się wyłamać, trzeba okrywać workami jutowymi wypełnionymi słomą, trzciną lub gałązkami roślin iglastych.
• Róże w pojemnikach. Skrzynki balkonowe i inne pojemniki obsadzone różami przenosi się na zimę do pomieszczeń zabezpieczonych przed mrozem. Nie nadają się do tego celu ogrzewane piwnice i garaże, ponieważ róże w okresie spoczynku będą tam przesychały i cierpiały z braku światła. Dla posiadaczy ogrodów najlepszym rozwiązaniem jest zadołowanie pojemników i obsypanie krzewów kopczykami ziemi. Okrycie gałązkami drzew iglastych jest niewystarczające. Ziemia w pojemnikach przed zimą powinna być obficie podlana.