Hortensja ogrodowa osiąga około jednego metra wysokości, uprawiana w mieszkaniu osiąga mniejsze rozmiary. Zakupując hortensję, należy ją przez pewien czas pozostawić w cienistym, chłodnym i przewiewnym pomieszczeniu. Dzięki odpowiednim zabiegom uprawowym, można doprowadzić do kwitnienia w wcześniejszym terminie. Właściwe kwitnienie trwa w okresie czerwca i lipca. W okresie letnim, możemy ją wynieść na taras, do ogrodu lub postawić przy otwartym oknie. Po przekwitnięciu powinniśmy ją przenieść w chłodniejsze miejsce (4-8ºC), w takich warunkach trzymamy, ją aż do pojawienia się pierwszych pąków ( około lutego), wówczas przenosimy w cieplejsze miejsce. Hortensja ogrodowa nadaje się również do uprawy w ogrodzie, zwłaszcza w cieplejszych regionach kraju. Musimy znaleźć jej takie stanowisko, które będzie osłonięte przed mroźnymi wiatrami. Wymaga ona okrycia na okres zimy, zwłaszcza w chłodnych regionach kraju. Może przemarzać, zwłaszcza podczas późnych wiosennych przymrozków.

Bardziej wytrzymała na mróz jest hortensja bukietowa, która w przeciwieństwie do poprzedniej kwitnie na pędach tegorocznych, więc gdy przemarznie nie jest to tragedią. Hydrangea panicualata jest krzewem szeroko rozrastającym się, dochodzącym do kilku metrów wysokości. Mimo, że kwiaty nie są tak barwne jak u h. ogrodowej, to jednak białe kwiatostany dochodzące do 30 cm długości, pojawiające się w sierpniu- wrześniu, robią niesamowite wrażenie. Najbardziej popularną odmianą h. bukietowej (wiechowatej)jest ‘Grandiflora’. Może być prowadzonaw formie małego drzewka, wygląda wówczas bardzo efektownie.

Hortensja o wyprostowanych, grubych, sztywnych pędach osiągająca wysokość do 1,5 m, to gatunek hortensji drzewiastej (drzewkowatej, krzewiastej). Ten gatunek również, jak hortensja bukietowa kwitnie na pędach tegorocznych. Jej odmiana wielkokwiatowa ‘Grandiflora’ tworzy w początkowym okresie zielonkawobiałe kwiaty, które wraz z upływem czasu stają się śmietankowobiałe a następnie lekko różowieją. Kwiaty zebrane w ogromne półkuliste kwiatostany o średnicy około 20 cm, ukazujące się od lipca do września.

Oprócz tych najbardziej znanych gatunków warto wymienić, również hortensję pnącą, któraw ostatnim czasie, znajduje coraz większe uznanie. Jest pnączem, które dorasta nawet do 25 m wysokości. Dzięki korzonkom przybyszowym znakomicie się wspina w górę. Pięknie się prezentuje porastając stare drzewa. Chcąc wykorzystać ją na zakrycia ściany, należy zapewnić jej podpory o silnej konstrukcji. Hortensja pnąca ma dekoracyjne zarówno liście (zielonobłyszczące), jak i kwiaty, zebrane licznie, duże, płaskie kwiatostany o białej barwie, pojawiające się od czerwca do lipca.

W ostatnim czasie coraz częściej możemy napotkać nowe gatunki hortensji, które również znalazły uznanie w oczach ogrodników i coraz częściej możemy je spotkać w ogrodach. Warto wymieć hortensję dębolistną Hydrangea quercifolia, która charakteryzuje się bardzo ciekawym ulistnieniem, przypominającym liście dębu, które w okresie jesiennym przebarwiają się na czerwony i brązowy kolor. Hortensja piłkowana Hydrangea serrata dochodząca do 1,5 metra wysokości o grubopiłkowanych liściach, płaskich kwiatostanach rozwijających się od czerwca do sierpnia. Hortensja kosmata Hydrangea aspera o lancetowatych liściach, płaskich wielkich kwiatostanach, nawet do 25 cm, kwitnąca w sierpniu- wrześniu, podatna na przemarzanie. Hortensja Sargenta Hydrangea sargentiana, dochodzi do 3 metrów wysokości, a w warunkach naturalnych nawet do 4 m. Zarówno liście jak i kwiaty charakteryzują się dużym rozmiarem , nawet do 30 cm, kwitnąca w lipcu i sierpniu.

Wielkie znaczenie w uprawie tych gatunków ma zapewnienie im odpowiedniego podłoża, które warunkuje odpowiedni wzrost, jak i kondycję roślin. Pamiętajmy, że podłoże pod hortensję powinno być próchnicze, żyzne o kwaśnym odczynie. Jeżeli podczas sadzenia nie zapewniliśmy odpowiedniego podłoża, należy wykorzystać inne sposoby na zakwaszenie podłoża, jednak minie trochę czasu zanim podłoże uzyska odpowiedni odczyn. Jednym ze sposobów jest podsypanie rośliny kwaśnym torfem i jego przekopanie, poza tym nawożenie specjalnymi nawozami, ściółkowanie igliwiem, korą. Oprócz podłoża ważne jest stanowisko, które powinno być raczej półcieniste, które pozwala hortensjom dobrze znieść letnie upały. Ponieważ hortensje wytwarzają dużo masy zielonej i wiele dużych kwiatów wymagają dużo wilgoci i obfitego nawożenia. W upalne dni brak wilgoci powoduje więdnięcie liści. Do nawożenia powinniśmy używać nawozy specjalne dla hortensji, które nie zawierają wapna. Ostatni raz nawozimy w lipcu, aby hortensje miały czas przygotować się do zimowego spoczynku. W tym czasie u hortensji ogrodowej zawiązują się pąki kwiatowe, które zakwitają w następnym roku.

Jeżeli chodzi o przycinanie hortensji, należy zwracać uwagę na to, czy dany gatunek kwitnie na pędach tegorocznych czy ubiegłorocznych. W zależności od tego dostosowuje się sposób cięcia. W przypadku hortensji ogrodowej, kwitnącej na pędach zeszłorocznych, po przekwitnięciu usuwamy stare kwiatostany przycinając ponad pierwszym pąkiem liściowym oraz uszkodzone i chore pędy. Pod koniec marca lub na początku kwietnia należy skrócić pędy kwitnące w roku ubiegłym, które tniemy nad dolnymi pędami bocznymi, które wytworzyły paki kwiatowe. Hortensja piłkowana, dębolistna, Sargenta, kosmata to krzewy, które tak samo jak h. ogrodową przycinamy wiosną, a cięcie powinno się ograniczyć do usunięcia zeszłorocznych kwiatostanów, oraz przemarzniętych pędów. Hortensja bukietowa, krzewiasta, kwitnące na pędach tegorocznych tniemy w okresie wiosennym III/IV, nad 4-5 pąkiem.

Hortensje możemy rozmnażać poprzez sadzonki zielne z pędów bocznych lub odziomkowych w czerwcu. Sadzonki ukorzeniają się w ciągu 3-4 tygodni, w podłożu będącym mieszanką torfu z piaskiem, sadzonki korzeniowe w sierpniu, odkłady wiosną (naginamy wybrany pęd i mocujemy go do podłoża, następnie przysypujemy około dwóch węzłów, ukorzeniają się po około 4-6 tygodniach).

Najczęstsze choroby atakujące hortensje to m.in. mączniak prawdziwy, który ma postać białego nalotu na liściach, pędach oraz kwiatostanach, powodujący ich zamieranie. Usuwamy go chemicznie odpowiednimi preparatami. Gnijące kwiatostany są oznaką wystąpienia szarej pleśni, z którą również walczymy za pomocą odpowiednich środków chemicznych. Żółknięcie liści jest najczęściej objawem chlorozy, która jest konsekwencją małej kwasowości podłoża.